แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ วันทหารผ่านศึก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ วันทหารผ่านศึก แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564

วันทหารผ่านศึก ๒๕๖๔

"หน่วยรบพิเศษจะไม่ตามไปในที่มีเส้นทางนำ ในทางตรงข้าม เราจะไปในที่ที่ไม่มีเส้นทางและจะทิ้งรอยให้หน่วยอื่นได้ตาม"

หน่วยเฉพาะกิจ ฉก.๗๑๗ (Task Force 717) จาก "คีตะคีรีมิรู้จบ แนวรบตะวันตกไม่เคยสิ้นสุด"

นวนิยาย และนิยายภาพในชุด 'รัฐไกลา'
ตำนานเจ้าคีรี
คีตะคีรีมิรู้จบ แนวรบตะวันตกไม่เคยสิ้นสุด
ไกลา ดินแดนแห่งความสุข

วันอาทิตย์ที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562

วันทหารผ่านศึก ๒๕๖๒

Colt M16A2 Assault Rifle 5.56x45mm of Royal Thai Army's Thahan Phran(Volunteer Rangers) Paramilitary Force

Country without Standing Army
and Nobody to be Volunteer to serve Nation
that can't be Country anymore.

เสียแผ่นดิน สิ้นชาติ มิอาจต้าน
หากทหารถอนไป ใครจะสู้
เอกราชนั้นไซร้ไม่มีอยู่
แผ่นดินกูแผ่นดินข้า
ต้องรักษาด้วยชีพต้องรีบพลัน

วันเสาร์ที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561

วันทหารผ่านศึก ๒๕๖๑ (HK33A3 with Aimpoint 5000)

Heckler&Koch HK33A3 Assault Rifle (Folding Stock and 20-round Magazine) with Aimpoint 5000 Red Dot Sight on Picatinny Rail Adaptor

ปืนเล็กยาวจู่โจมแบบ๑๑ ปลย.๑๑ HK33 ที่เข้าประจำการมาตั้งปี พ.ศ.๒๕๑๑(1968) พร้อมสิทธิบัตรการผลิตในไทยจากบริษัท Heckler&Koch เยอรมนี ถ้าเป็นทหารจริงๆก็นับเป็นทหารผ่านศึกหลายสมรภูมิ
โดยปืนเล็กยาวพับฐาน HK33A3 ซึ่งเป็นปืนที่ผู้เขียนมีความคุ้นเคยมากที่สุดแบบหนึ่งเอง ก็เป็นอาวุธประจำกายที่มีใช้งานในเหล่าทหารม้ากองทัพบกไทยอย่างทหารม้าบรรทุกยานเกราะและทหารม้าลาดตระเวนหลายหน่วยมาก่อน
(รวมถึงในนิยายภาพชุด 'สารวัตรนักเรียนเดนนรก' ที่ ปลย.๑๑ HK33A3 เป็นอาวุธประจำกายหลักของ 'หมู่ลาดตระเวนตอบโต้ฉุกเฉินที่๑๓' )
แม้ว่าปัจจุบันปืนเล็กยาวขนาด 5.56x45mm ที่ออกแบบมารองรับกระสุน M193 .223 Remington รุ่นเก่าจะถูกนำออกไปจากหลายๆหน่วย โดยเปลี่ยนไปใช้ปืนเล็กยาวที่รองรับกระสุน M855 5.56x45mm NATO รุ่นใหม่ ทั้ง HK33 และเช่นเดียวกับ M16A1
แต่ทั้งนี้ถึงปัจจุบันหน่วยสนับสนุนการรบ และหน่วยช่วยรบ ของแต่ละเหล่าทัพในกองทัพไทย รวมถึงสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เช่น ตำรวจตระเวนชายแดน บางหน่วยก็พบว่าคงมี ปลย.๑๑ HK33 ใช้งานอยู่
ซึ่งในช่วงที่เป็นยุคการพัฒนาหน่วยรบพิเศษสมัยใหม่ในปี 1990s ซึ่งเริ่มมีการทำรางติดอุปกรณ์เสริม Picatinny และกล้องช่วยเล็งจุดแดงรุ่นแรกๆอย่างของ Aimpoint Red Dot อย่าง Aimpoint 3000(1989) และ Aimpoint 5000(1991) นั้น
ก็ไม่ทราบว่าในช่วงนั้นเมื่อ ๒๕กว่าปีก่อนมีหน่วยรบพิเศษหน่วยใดในไทยเริ่มนำกล้องช่วยเล็ง Red Dot มาใช้งานบ้างหรือไม่ครับ(กล้องที่ใช้ Battery ไฟฟ้ากลุ่มนี้อายุการใช้งานน่าจะสั้นกว่ากล้องเล็ง Optic ล้วน ซึ่งกล้องรุ่นเก่าอาจจะใช้งานไม่ได้แล้ว)

วันศุกร์ที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

In Remembrance of ETHER (วันทหารผ่านศึก พ.ศ.๒๕๖๐)

พลอากาศโท ดิลกฤทธิ์ ปัถวี Callsign 'ETHER' SHARK 71020 Gripen 70108 pilot crash 14 January 2017 R.I.P

ในต่างประเทศที่เจริญแล้วทหารที่เสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่ไม่ว่าจะในยามสงครามหรือยามสงบ ประชาชนจะร่วมกันไว้อาลัย Rest In Peace อย่างให้ความเคารพ
แต่ที่ประเทศไทยปัจจุบันทหารที่เสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่ไม่ว่าจะในยามสงครามหรือยามสงบ กลับตรงกันข้าม คือมีบางคนเข้ามาถากถางสมน้ำหน้าหัวเราะเยาะประนามด่าว่าอย่างหยาบคายไร้วุฒิภาวะ
มีคำถามมากมายว่าเกิดอะไรขึ้นกับสังคมไทย ทำไมผู้คนบางส่วนถึงมีจิตใจชั่วร้ายไปได้เช่นนี้ครับ

วันพุธที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

วันทหารผ่านศึก ๒๕๕๙


หน่วยเฉพาะกิจ ฉก.๗๑๗ (Task Force 717) จากนวนิยายเรื่อง "คีตะคีรีมิรู้จบ แนวรบตะวันตกไม่เคยสิ้นสุด"
https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1434167

วันอังคารที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

เรื่องสั้น: แด่วีรบุรุษนิรนาม

แด่วีรบุรุษนิรนาม

            ครั้งที่ฉันเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษา ฉันได้รับมอบหมายจากอาจารย์ในรายวิชาเรียนให้เขียนเรียงความเกี่ยวกับวันทหารผ่านศึก ฉันจึงได้สอบถามคุณพ่อซึ่งท่านเป็นนายทหารของกองทัพบกซึ่งเป็นทหารผ่านศึก
ฉันได้ถามคุณพ่อว่าในสงครามท่านเป็นวีรบุรุษหรือเปล่า ท่านตอบว่า “ไม่”
แล้วท่านก็ย้อนกลับมาถามฉันว่า “แล้วแกคิดว่าวีรบุรุษคืออะไร”
ฉับตอบไปว่า “นักรบฝ่ายธรรมะผู้กล้าหาญที่ต่อสู้เพื่อทำลายข้าศึกเหล่าอธรรม”
ท่านขำฮึๆก่อนจะกล่าวต่อไปว่า
“ถ้างั้นนั่นก็ไม่ใช่ฉันหรอก ฉันก็เคยถามปู่ฉันทวดของแกเหมือนกันว่า ปู่เป็นวีรบุรุษสงครามหรือเปล่า ปู่แกตอบฉันว่า แกไม่เคยเป็นและไม่อยากจะเป็นด้วย ตอนนั้นฉันยังเด็กเกินที่จะเข้าใจว่าปู่แกหมายความว่ายังไง จนฉันได้ไปออกรบจริงฉันถึงเข้าใจความหมายของสิ่งที่ปู่แกบอก
 ตอนที่กระสุนมันปลิวว่อนนะ ในหัวเราไม่มีเรื่องอุดมการณ์อะไรแล้ว เราจะคิดแค่ว่าจะทำอย่างไงเราและเพื่อนๆถึงจะรอดไปจากสถานการณ์บ้านี้ได้ มีคนมากมายเข้าสู่สนามรบเพราะอยากเป็นวีรชนอะไรพวกนั้นและหลายคนได้ตายไป เหมือนฉันจะจำได้ว่าพวกอเมริกันมีเรื่องตลก(ร้าย)เล่าอยู่เรื่องหนึ่งว่า อยากได้เหรียญกล้าหาญรึไปกระโดดทับระเบิดสิ!
ทหารก็เป็นคนไม่มีใครอยากตายแบบโง่ๆหรอก แต่บางครั้งเราถูกสถานการณ์บังคับให้ต้องเสี่ยง จะมากหรือน้อย รอด พิการ หรือตายก็ตาม สุดท้ายเมื่อสงครามจบพวกเราก็มักถูกโลกลืมไป”
พ่อไปหยิบหนังสือรุ่นของโรงเรียนและเปิดหน้าหนึ่งให้ฉันดู ท่านเล่าให้ฉันฟังต่อว่า
“คนเราเกิดมาเลือกคนที่เป็นพ่อแม่พี่น้องหรือญาติไม่ได้ เมื่อมาเป็นทหารเราก็เลือกคนที่จะมาเป็นผู้บังคับบัญชา ผู้ร่วมงาน และผู้ใต้บังคับบัญชาไม่ได้ แต่ในสนามรบเราเลือกได้ว่าใครเป็นเพื่อนของเรา และเพื่อนแท้คือคนที่อยู่เคียงข้างเราและทำทุกอย่างเพื่อเราในเวลาที่พวกมันควรไปอยู่ที่อื่นมากกว่า”
คุณพ่อชี้ไปที่ภาพรูปหมู่รูปหนึ่งที่มีภาพท่านกับพวกคุณลุงเพื่อนของท่านสมัยยังเป็นเด็กหนุ่ม ท่านบอกกับฉันสั้นๆว่า
“เพราะฉะนั้นสำหรับฉันไอ้พวกนี้ต่างหากล่ะวีรบุรุษ!
            หลังจากที่ฉันถามเรื่องนี้จบ คุณพ่อไปหยิบกีตาร์โปร่งที่เก็บไว้ซึ่งไม่ได้เล่นมานาน ท่านดีดกีตาร์ร้องเพลงหนึ่งซึ่งฉันจำได้เลาๆว่าเป็นเพลงของวงหนึ่งที่เคยชนะประกวด เป็นเพลงเกี่ยวกับทหารอันมีเนื้อว่า




สลุต - Psyco Slim
หุบเหวหรือเปลวไฟ จะเดินไปเพราะใจสั่ง
เลือดที่พร้อมหลั่งเพื่อปลายทางสว่างไสว
เพื่อชาติและราชันย์ เพื่อมิ่งขวัญของปวงไทย
ไม่ยอมให้ใครมาทำลายจะเข้าขวาง
*ภูมิใจในเลือด ในวิญญาณ ไม่มีเปลี่ยน
ร่วมเปล่งเป็นเสียง ให้ขึ้นใจให้พร้อมกัน
ร่วมเปลี่ยนชีวิต เพื่อดวงใจ เพื่อราชันย์
ชูธงชาตินั้นให้ปลิวไสว
**ลา ลา ลา ลา จะกลับมาหาดวงใจ
กายที่สูญไป ฝากชื่อไว้ในแผ่นดิน
*,**
กายที่สูญไป ฝากชื่อไว้ในแผ่นดิน
ใต้ร่มธงไทย มาร่วมใจกัน สร้างชาติ สร้างฝัน ร่วมร้องไชโย
ใต้ร่มธงไทย มาร่วมใจกัน สร้างชาติ สร้างฝัน ร่วมร้องไชโย

เรียบเรียงโดย น.ส.อาริษา


วันจันทร์ที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

วิญญาณผู้พิทักษ์ชายแดน


อยู่กลางดินกินกลางทรายทั้งน้อยใหญ่
เอาป่าเขาลำเนาไพรต่างเคหา
ดวงเดือนเด่เช่นดวงชวาลา
เมฆม่านฟ้าเปรียบเป็นเช่นเพดาน

เมื่อหนาวเหน็บคราวใดให้หนาวเหน็บ
หนาวเจ็บปวดไปในสังขาร
เมื่อรุ่มร้อนร้อนรุ่มสุมดวงมาน
ดังไฟผลาญดวงจิตต์แทบพินท์พัง

เสียงหรีดหริ่งเรไรในไพรพฤกษ์
อึกทึกซ้องแซ่เสียงแตรสังข์
อ้อมกอดดินถวิลไว้ไม่จีรัง
ขุดหลุมฝังกายไว้ใช้หลับนอน

ณ ราตรีครั้งหนึ่งซึ่งมืดมิด
ถูกศัตรูจู่ประชิดจิตขื่นขม
เสียงปืนดังปร้างเปรี้ยงเสียงระงม
ร่างเราล้มถมทับลงดิน

กระสุนผ่านตรงกลางหว่างทรวงอก
โลหิตตกปฐพีชีวีสิ้น
เหลือวิญญาณพวกเราเฝ้าแผ่นดิน
ถึงชื่อสิ้นชาติยังยั่งยืนนาน