ณ
ป่าใหญ่แห่งหนึ่งซึ่งเดิมทีแล้วสัตว์ป่านานาชนิดต่างอาศัยและหากินอยู่ในป่าอย่างสงบสุขมานาน
แต่เมื่อพวกมนุษย์เริ่มขยายพื้นที่ทำกินของหมู่บ้านตนรุกล้ำเข้าใกล้เขตชายป่ามากขึ้นๆ
เหล่าสัตว์ป่าบางตัวเลือกที่จะหลีกเลี่ยงมนุษย์หลบเข้าไปในป่าลึก
กระทั้งมีพวกมนุษย์ที่มักง่ายก็เริ่มเอาสิ่งปฏิกูลต่างมาทิ้งเป็นขยะในชายป่าแห่งนั้นจนมีสัตว์ชนิดใหม่เข้ามาอาศัยอยู่ในป่าอีกพวกคือ
แมลงสาบ
ตอนแรกพวกแมลงสาบก็อาศัยอยู่แต่เฉพาะกองขยะกองเล็กๆเท่านั้น
แต่เมื่อพวกมนุษย์มักง่ายทิ้งขยะกันมากขึ้นๆ
จำนวนประชากรแมลงสาบก็ขยายตัวมากขึ้นตามกองขยะที่โตขึ้น
พวกแมลงสาบก็เริ่มรุกล้ำเข้าไปในป่าใหญ่อย่างเสรีร่าเริงใจ
นั่นทำให้เสือโคร่งตัวหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่ในป่านี้มานานรู้สึกไม่พอใจเหล่าแมลงสาบเป็นอันมาก
วันหนึ่งมีพวกแมลงสาบหลายตัวเดินมาหาเจ้าเสือโคร่งและชวนคุยว่า
“นี่ๆเจ้าเสือโคร่ง
เจ้ามาทำอะไรอยู่ในถิ่นของพวกเรารึ?”
“ข้ามาหาอาหารของข้า”
เสือโคร่งตอบแมลงสาบตัวที่ถามอย่างรำคาญ
“อีกอย่างป่าแห่งนี้เป็นของพวกเจ้าตั้งแต่เมื่อไร!?”
“แล้วเจ้าหาอาหารได้หรือยัง?” ลูกแมลงสาบถาม
“ไม่ได้เลย
เนื้ออย่างพวกกวางได้ย้ายเข้าป่าลึกกว่านี้ไปแล้ว”
“น่าสงสารจริงๆ”
พวกแมลงสาบพูดจาเยาะเย้ยเสือโคร่ง “ถ้าเจ้าหิวเจ้าจะมาหากินบนกองขยะบ้านของพวกข้าก็ได้นะ”
“ฮึ! อดอย่างเยี่ยงเสือไม่ขอเหยื่อใครเคี้ยวกิน!
ข้าไม่ลดตัวกินของสกปรกอย่างพวกเจ้าหรอก!”
“เจ้าเสือโคร่งเอ๋ย
เจ้านี่โง่เสียจริงๆ สกปรกอะไรกัน ถือศักดิ์ศรี ถือยศถืออย่าง
ก็มีแต่จะอดตายเท่านั้น” เสือโคร่งเบื่อที่จะพูดจากับพวกสัตว์ชั้นต่ำอย่างพวกแมลงสาบจึงเดินหนีเข้าป่าลึกไป
เมื่อจำนวนประชากรแมลงสาบเริ่มเยอะขึ้นเกินกว่าที่จะใช้กองขยะเป็นที่อยู่ได้
พวกแมลงสาบทั้งหลายก็รวมตัวกันคิดการใหญ่ที่จะยึดครองป่าแห่งนี้เป็นของพวกตนเพราะถือว่าพวกตนมีจำนวนประชากรเยอะที่สุดในป่าแห่งนี้
แล้วพวกแมลงสาบก็กรู่กันเข้ายึดครองป่าเป็นของพวกตนสร้างความเดือดร้อนให้เหล่าสัตว์ป่าที่อยู่มาแต่เดิมเป็นอันมาก
จนทุกตัวต้องมาร่วมประชุมกันเป็นการด่วนในป่าลึก
“พวกแมลงสาบมันยึดทุกอย่างในป่านี้เป็นของพวกมัน
ไม่ว่าจะต้นไม้ ทุ่งหญ้า ลำธาร เราจะทำอย่างไรดี?” พวกสัตว์ป่านานาชนิด อาทิเช่น
ลิง ค่าง บ่าง ชะนี หมูป่า เก้ง กวาง หมาป่า หมาจิ้งจอก และนกเงือก
ต่างพูดคุยถึงความเดือดร้อนจากพวกแมลงสาบอย่างตื่นตระหนก จนในที่สุดเสือโคร่งผู้ซึ่งมีปัญญามากที่สุดก็ออกความเห็นว่า
“ข้ามีวิธีหนึ่งที่คิดว่าน่าจะไล่พวกแมลงสาบออกไปจากป่าของเราได้
พวกท่านจะเห็นว่าอย่างไร” ถึงตอนนี้เหล่าสัตว์ป่าไม่สนอีกต่อไปแล้วว่าจะต้องใช้วิธีใดในการกำจัดพวกแมลงสาบออกไปจากป่านี้
จึงสนับสนุนแผนของเสือโคร่งเต็มที่
เสือโคร่งแอบเข้าไปในหมู่บ้านของมนุษย์ตอนกลางดึกขโมยเอาน้ำมันก๊าดและคบไฟมา
จากนั้นก็ให้เหล่าสัตว์ป่าบุกเข้าไปที่กองขยะที่เป็นที่อยู่ของพวกแมลงสาบ
ราดน้ำมันก๊าดและโยนคบเพลิงเผากองขยะ เปลวไฟลุกไหม้เป็นกองเพลิงเผาผลาญกองขยะและเหล่าแมลงสาบตายจนหมดสิ้น...แต่ทว่าไฟนั้นก็ได้ลุกลามไปอย่างรวดเร็วเผาผลาญป่าทั้งหมดจนไม่สามารถหยุดยั้งได้เช่นกัน
มีสัตว์ป่าหลายตัวที่หนีไฟป่าที่พวกตนสร้างขึ้นไม่ทันถูกไฟคลอกตายไปหลายตัว เสือโคร่งกับสัตว์ป่าบางตัวที่หนีรอดมาได้แต่มองดูป่าอันเป็นบ้านของพวกตนมอดไหม้เป็นตอตะโกส่งควันดำลอยปกคลุมทั่วท้องฟ้าจนถึงยามสว่าง
“แล้วเราจะไปอยู่ที่ไหนกันล่ะ?...”
เก้งตัวหนึ่งเอ่ยถาม แต่เจ้าเสือโคร่งตัวต้นคิดแผนการกลับนิ่งเงียบไม่พูดอะไรสักคำ!
